Hallo! Welkom op mijn blog. Op dit blog kunt u reisinformatie, teksten, foto's en filmpjes bekijken. U kunt ook een berichtje achterlaten door op sociaal te klikken :D laat deze kans vooral niet liggen.

Ready for take off!

 Vandaag 2 mei 2014 gaat het avontuur naar Amerika beginnen. 
Als eerste met de trein vanuit Hoogeveen naar Schiphol. Daar wachtte Marc op ons om samen het eerste vliegtuigje te pakken naar Philadelphia. Deze vlucht duurde ongeveer 8 uur om in Philadelphia 4 uur te wachten op de 6 uur durende vlucht naar onze eindbestemming Seattle. 

Aangekomen in Seattle waar het een graadje of 50 was :D wel Fahrenheit natuurlijk. We hebben direct een auto gehuurd en om niet onder te doen voor de Amerikanen hebben we ook gekozen voor een SUV. Het is een GMC Acadia geworden. Zie onder de gallery de foto van de auto. 

Nu zijn we aangekomen in het hotel wat echt wel luxe is. Sauna zwembad sportschool alles erop en der aan. 

Welterusten!!! 

Pattaya

 Naar pattaya het walhalla voor de 50+ die opzoek is naar jong gezelschap. In de bus voor 100 baht wat bij een toeristen office 600baht kost ;) daar ben je natuurlijk een Nederlander voor.

Aangekomen in pattaya. Geen 1 guesthouse die in mijn budget paste. Ik rond vragen en uiteindelijk kwam ik in een hoerenstraat terecht die je daar met bosjes tegelijk hebt. De oude mannetjes kwamen met de lopende band om daar even van bil te gaan. Ikzelf had een kamer daar gehuurd omdat het gewoonweg de goedkoopste oplossing was ;)

Een aantal keer is me ook gevraagd of er 1 mee mocht naar mijn kamer waarop ik antwoordde daar heb ik niet genoeg geld voor. Hierop vertelde ze: nee hoor je hoeft niks te betalen "you are free" :s
Zijn die mannetjes van boven de 50 dan ook gratis? Vandaar dat er hier zoveel heenkomen. Dat was niet het geval. Het koste omgerekend voor hen vanaf de €25,-. Voor mij was het gratis omdat er daar weinig jongeren van mijn leeftijd rond lopen en madam moet natuurlijk de prostituees tevreden houden. Het meeste wat je daar zal aantreffen is een man van 50+ met een vrouw van 30-.

Voor mij is dit geen place 2 be in ieder geval... 

Terug naar Chiang Mai

 Na Phnom Penh ben ik Norbert en Mima weer op gaan zoeken in chiang mai.

Bij de grens terug Thailand in dacht ik, dat ik een visum kreeg van 15 dagen maar dit waren er maar 14 nu loop ik 1 dag uit met mijn visum en ben ik die dag dus illegaal in Thailand! Oeps!!!

Norbert Mima en ik hadden afgesproken om Muay Thai lessen te gaan volgen.
In Chiang Mai aangekomen ben ik weer lopen met mijn backpack naar het guesthouse gegaan dat Mima en Norbert geregeld hadden. Aangekomen hebben we een groepshugg gedaan en fietsen gehuurd omdat we naar de Muay Thai school moesten voor een aantal lesjes.

op 8 maart zijn we met zijn allen naar pai gereden met een scooter om daar 2 nachtjes te verblijven en de 10e weer terug naar Chiang Mai te gaan. Dit is echt een aanrader.. het is zo'n mooie omgeving en met de scooter kun je stoppen op elk gewenst plekje om wat beter van het uitzicht te genieten. Voor de rest is Pai een hippy stadje. Niks te doen misschien een enkele trekking door de jungle en heel veel plekken om olifantje te rijden.

In Chiang Mai hebben we weer 2 nachten gelogeerd, ikzelf in een ander guesthouse omdat de mensen in dat andere guesthouse niet aardig waren.

 

Phnom Penh

 In Phnom Penh op het busstation. Een tuk tuk wil me gratis naar een guesthouse brengen. Eerst was ik een beetje op mijn hoede maar uiteindelijk bracht hij me toch naar happy backpackers. 
Super leuk guesthouse dankzij Lida prum, een meisje dat bij de receptie werkt.

De eerste 2 dagen rond phnom penh gewandeld. Naar shopping centra geweest en dergelijke. Een nep iPhone5S bijna willen kopen voor de grap. Een iPhone 5s die gemaakt is in Taiwan en waar android op staat ipv iOS. Leek me wel grappig. 

 Ik wilde naar the killing fields en het genocide museum en Lida was er ook nooit geweest, daarom heb ik gevraagd of ze ook heen wil dan kunnen we samen gaan. Ik dacht dan kan ik mooi een scooter huren en er zelf heen rijden zij weet toch de weg. Zo gezegd zo gedaan. Zijn we onderweg, verteld ze dat ze nog nooit daar in de buurt was geweest. Dus moesten we de weg vragen. Dan denk je dat het verstandig is om lokale mensen te vragen waar het is maar de meeste mensen zijn niet eens bekent in hun eigen woonplaats. 

Uiteindelijk zijn we er wel terecht gekomen. De scooter geparkeerd. Parkeergeld betaald voor de scooter wat bijna overal in azie moet. Komt waarschijnlijk door dat hier nog wel wat van die dingen rondrijden. 

Als eerste dus naar The killing fields: allemaal heel indrukwekkend. Dat dit allemaal nog heeft weten gebeuren 10 jaar voordat ik geboren was. Waar was de rest van de wereld?

Genocide museum: gruwelijke tentoonstelling ze laten alle foto's en filmpjes zien van mensen die gemarteld zijn tot de dood daar op volgde.  

Koh Kong

 Eigenlijk nog niet genoeg van de eilanden dus op naar koh kong in de minibus. Onderweg komt er een monnik in de bus. Ze staan hier met bosjes aan de kant om naar hun bestemming te liften. Hij gaat roken en ik zeg "wat" omdat ik een beetje verbaast was om wat sommigen van deze heilige mannen doen. Hier betekent "wat" tempel dus het eerste wat deze vriend doet is zijn rokerij wegstoppen :D

Het eiland koh kong is niet zo heel speciaal. Ik heb 2 tripjes met Hilde gedaan. 1 naar de mangroves en 1 naar het eiland. Hilde heb ik ontmoet in sihanoukville en die kwam ik weer tegen in kampot en daarmee ben ik samen naar koh rong gereisd. 

Na koh rong is Hilde over de grens gegaan en ben ik naar de hoofdstad van Cambodja gereisd.
  

Kampot

 Aangekomen in kampot heb ik direct de lonely planet gepakt om een guesthouse te zoeken. Na een aantal guesthouses gezien te hebben heb ik gekozen voor een guesthouse waar ik de naam niet meer van weet. Je onthoudt eigenlijk alleen de goede guesthouses. Dit was er niet 1 van. Op een gegeven moment was ik zelf een beetje bang geworden dat ik bedbugs had opgelopen. Er zijn namelijk genoeg guesthouses waar je gratis of voor onder de euro kunt slapen maar dan heb je een mogelijke kans op bedbugs en hier kom je niet zo vanaf volgens mij. 

Uiteindelijk waren het geen bedbugs maar waarschijnlijk gewoon een kriebeltje en proberen andere backpackers mij bang te maken. 

Kampot was verder niet zo heel veel te zien. Alleen wat architectuur die ik geen flikker aan vond. Geen aanrader dus. 
 

Sihanoukville

 De avond dat ik afscheid heb genomen van norbert en mima ben ik nog even wat gaan eten bij een thai die zichzelf een Italiaans restaurant heeft genoemd. Ik bestelde spaghetti bolognese en je zou denken dat je weinig aan zo'n saus kunt verpesten. Tenminste tomaten en gehakt zou eventueel voldoende moeten zijn. Ik proefde de saus en het was zo zuur (ik denk te lang heeft gestaan) dat ik terug ben gegaan naar de keuken. Ze vertelden me daar dat ze hem altijd zo maakten. Ik vroeg of ze de saus even wilde proeven en haar mond vertrok naar de gootsteen :D  
Ik mocht gelukkig een nieuw gerecht bestellen. Ik bestelde de loc lac wat kip met rijst is. Bij het eten van dit gerecht dacht ik al wel misschien komt dit niet goed maar gewoon stug door eten omdat ik niet voor een tweede keer naar de keuken durfde.   Had ik dat nu maar gedaan want op dat moment had ik Voedselvergiftiging nummer 2 te pakken. 

Nadat ik er van onder en boven alles eruit had vroeg een meisje in dezelfde dorm of ze misschien wat medicijnen moest ophalen bij de apotheek. Hier was ik haar heel dankbaar om. Na het nemen van de medicijnen voelde ik me nog slechter maar ik dacht je moet je eerst slechter voelen om beter te worden toch?

Na 2 dagen ziek op bed te hebben gelegen heb ik er maar voor gekozen om met een eiland tripje mee te gaan.  Je gaat dan naar 3 eilanden waar je kunt snorkelen of zonnebaden. Ook kun je op de eilanden blijven en dan pikken ze je de volgende dag weer op als het goed is. Leuk tripje en boek hem bij een restaurant op het strand bij otres beach 1 dit scheelt 10 euro. 

Na het tripje ben ik terug gegaan naar sihanoukville. De volgende dag ben ik mijn ticket naar kampot gaan boeken. Dit toeristenbureau verhuurde ook scooters waarop ik vroeg of ik er 1 mocht lenen. Uiteindelijk zei hij je hebt hier ook de ticket naar kampot geboekt daarom mag je lenen. Ik met de scooter rond rijden voor 1,5 uur. Er is verder niet zoveel te zien in sihanoukville daarom heeft het huren van een scooter niet zoveel zin. Nadat ik de scooter terug had gebracht moest ik nog even wachten op bus die me naar kampot zou brengen. Tijdens het wachten gaf de hele vriendelijke man mij ook nog een biertje. 
 

Eilanden (Koh Rong)

 Om naar het eiland koh kong te gaan moet je eerst naar sihanoukville toe om daar de ferry te pakken naar de eilanden. 

Aangekomen in sihanoukville pakte ik en nog 3 anderen een tuktuk naar de stad normaliter zet hij je dan af bij een guesthouse maar dit keer zette hij ons ongeveer af bij het bordje welkom sihanoukville. Het was nog wel een eindje lopen naar een guesthouse zal ik maar zeggen. De andere 3 vonden een hotel ik wilde in een dorm omdat je dan meer mensen ontmoet. Terwijl ik aan het lopen was kwam er nog een tuktuk voorbij toevallig ook Nederlanders. Deze mensen genaamd Norbert en Mima zaten ook in dezelfde bus. Ik was vanaf Siem reap gekomen en zij waren in Phnom Penh opgestapt. 

Ze vroegen ben je ook opzoek naar een Guesthouse en ik zei JA, Norbert zei stap in dan gaan we samen op zoek. De tuktuk had nog een aantal aanbevelingen zoals het guesthouse van zijn zuster die ons niet bevielen. Uiteindelijk zijn we maar met de lonely planet aan de hand een guesthouse uit gaan zoeken. In de lonely planet staat het guesthouse genaamd monkey island. Aangekomen bij dit guesthouse bleek dat er geen kamers meer beschikbaar waren. Hier zaten een stelletje vrouwen aan tafel die mij vertelden dat er nog wel plek is in de seashel. Wij opzoek naar het guesthouse the seashel naar ongeveer een half uur a 45 minuten gezocht te hebben naar dit fictieve guesthouse zei de tuktuk chauffeur ik ken helemaal geen seashel maar wel een seahorse. Dit bleek achteraf ook het guesthouse te zijn die de lieftallige vrouwen ook bedoelden. Wij naar de seahorse. Daar een kamer bemachtigd met zijn 3en voor een mooi bedrag van 10 dollar. 

Seahorse is een prima guesthouse maar voor de dorms zou ik niet gaan. Verwacht ook echt niets voor deze 10dollar het is een gewoon bed die niet heel lekker ligt. En in de kamer is vrijwel alles kapot. Het licht werkte gelukkig nog wel. 

Diezelfde dag zijn ik en norbert een ticket gaan boeken voor drie personen met de slow boat naar het eiland koh kong toe. Mima was een beetje moe en ziek en bleef op de kamer.

Die avond zijn we nog een drankje gaan doen in sihanoukville. Je kunt hier prima stappen om 2 redenen. De bier is een uur lang gratis in deze tijd kun je dan 1 drankje bij deze strandtent scoren. Eigenlijk mag je er maar 1 maar der is zo'n slechte controle dat een 2de halen ook mogelijk is. Zo kun je in dat uur aardig vol laten lopen. Tevens zijn de prijzen van de bier goedkoper dan een flesje water :s

De volgende dag naar koh rong we komen aan bij de pier om te horen te krijgen dat we niet de slow boat moeten maar de snelle ferry die er 4x zo snel over doet. Dat was geen straf om te horen. Wij waren dolgelukkig. 

Aangekomen op het eiland moesten we weer opzoek naar een guesthouse. Bij monkey republic was er nog plek voor 1 nacht in een bungalow aan het strand :D Deze hebben we maar genomen. 

Deze bungalow was zo relax dat je naar 10 meter lopen in de zee kon liggen. Heerlijk jammer dat dit maar voor 1 nachtje is. De volgende dag moesten we weer opzoek naar een guesthouse. Dat was wel balen. Maar uiteindelijk vonden we diezelfde dag er nog een bij de elephant. Dit guesthouse wordt gerund door lokale hele aardige mensen. Zeker een aanrader om te overnachten. Lokale mensen hebben een uitstekende service maar durven niet veel geld te vragen. Voor 5 dollar per nacht kun je hier makkelijk slapen. En dan heb je een betere service dan in het bungalow resorts. 

Het eten was ook uitstekend bij de elephant elke avond hebben ze een bbq waar je vis, kip, rund of varken kunt bestellen. 

Na een 3 nachten geslapen te hebben bij de elephant was het weer tijd om terug te gaan naar het vaste land. In totaal zijn we 4 nachten op het eiland verbleven wat eigenlijk niet genoeg is maar het was weer tijd om verder te reizen. 

De terugweg zou met de slow boat moeten jammer genoeg maar aangekomen op de pier komt er een man naar ons toe die zei ohh er is een fout gemaakt op jullie ticket. Jullie moeten de fast boat nemen. Jemig dat is weer balen :D na wat gezeur met de kapitein die er toch anders over dacht mochten we toch mee. 

Aangekomen op het vaste land zijn we met een tuktuk naar otres beach gegaan. Dit was niet zo mooi als het eiland maar in ieder geval beter dan sihanoukville. 

De volgende dag hebben Norbert en Mima afscheid van mij genomen om hun weg te vervolgen naar Siem Reap en Laos. We hebben in Thailand weer afgesproken om samen Muay Thai lessen te gaan volgen. 

Siem Reap

 Aangekomen in Siem reap duurde de busreis zoals gewoonlijk 6 uur langer dan voorspelt. Midden in de nacht om 4 uur opzoek naar een guesthouse maar er natuurlijk geen 1 vinden die ruimte heeft. Dan maar kijken bij een hotel net buiten het drukke gedeelte of die nog een plekje hebben dit scheelt altijd veel geld. Vaak is deze oplossing nog goedkoper dan een guesthouse in de stad. 

De volgende ochtend opzoek naar een guesthouse in de stad. Een paar mensen uit Noorwegen die ik eerder had ontmoet in vang vieng Laos waren bij one stop hostel. Het leek me dus een goed plan om hun weer te ontmoeten en daar te overnachten. 

Aangekomen in het hostel gingen de norwegians die avond alweer verder naar de eilanden. Ik wilde de tempels nog zien in Siem reap. Er is namelijk een tempel complex gebouwd wel zo groot en verspreid als de provincie Drenthe. 

Om de tempels te bekijken kun je kiezen voor de 1dagpas, 3dagpas en weekpas zodat je alle tijd hebt om zoveel mogelijk tempels te zien. Ik heb gekozen voor de 3dagen wat ook wel voldoende moet zijn. 

In mijn hostel kwam ik 2 normale meisjes tegen uit Engeland. Normale meisjes uit Engeland zijn namelijk moeilijk te vinden. Ook kwam ik een nederlandse jongen tegen. Hun wilden ook de tempels doen in Siem reap. Dus een mooie gelegenheid om dat met zijn vieren te doen. 

De eerste dag van de tempels hebben we een fiets gehuurd om de tempels te bekijken. Dit was een zware dag omdat de tempels minimaal 8km van de stad liggen was dit in zijn totaliteit nog wel een eindje fietsen. Zoveel tempels als er zijn kun je nog niet in 3 dagen allemaal bekijken. 

Er zijn ook een aantal tempels 35 tot 50 km buiten de stad Siem reap. Deze hebben we met een tuktuk de tweede dag bekeken. Er was 1 tempel die de moeite waard was om te zien en de anderen kunnen naar mijn mening worden overgeslagen. 

De derde dag ben ik samen met de nederlandse jongen Daniel naar ankhor wat gefietst voor de zonsopgang. De zonsopgang was heel mooi geweest als we hem niet gemist hadden. Wij in onze ijverigheid gaan de wekker zetten om 4 uur om half 5 op de fiets te zitten naar de tempel. Waardoor we 2 uur voor de zonsopgang aan waren gekomen bij de tempel. Wij dachten nou die zonsopgang gaan we niet meer missen. Wij een mooi plekje opgezocht om goed te zitten. We waren per slot van rekening bijna de enigen. Niemand was er op ons en natuurlijk de chinezen na ohja en de cameralenzen van 3 meter die ze altijd om hun nek dragen. Geen enkele blanke is namelijk zo gek als ons om 2 uur voor zonsopgang al bij de tempel te zijn. Omdat het zo bewolkt was hebben we de zon niet zien opkomen dat was wel balen helemaal als je de wekker om 4 uur in de ochtend hebt gezet. 

Na de zonsopgang zijn we verder gaan fietsen naar de tomb raider tempel. Onderweg zijn we nog bij wat tempels gestopt die ook redelijk indrukwekkend waren.   
 

4000 islands

 Vandaag 5 februari ben ik naar de waterval geweest op Don Khong dat is een eiland naast Don Det. Zelf verblijf ik op Don Det maar er loopt een brug naar het andere eiland. Eenmaal op het andere eiland met de brug moet er een admission fee betaald worden van 25000 kip wat ongeveer 2,5 euro is. 
Met deze ticket kan wel de waterval worden bezocht, bij de waterval kon je ook zwemmen en chillen in een hangmat. 
Aan het einde van de dag liep ik terug over de brug en daar zag ik wat lokale mensen vissen in de mehkong. Ik vroeg een hengel en die kreeg ik om ze mee te helpen voor het avondeten. uiteindelijk niks gevongen maar dat vonden ze niet erg.

De volgende dag ben ik met een kayak trip meegeweest. Tijdens het kayakken bezoek je 3 watervallen en vaar je over de machtige mehkong. Tijdens het kayakken werden mensen uit hun kayak geslingerd omdat het water op sommige plekken toch heel wild is. In de middag gingen we op bezoek bij de zoetwater dolfijnen. We waren met een 25 kayaks dus op het eerste oog was er geen dolfijn te zien. De tour guide zei laten we gaan eten. Ik ben toen gebleven om op de dolfijnen te wachten en naar ongeveer 5 minuten kwamen ze te voorschijn. De trip is zeker een aanrader.

Vandaag ga ik met de bus van 4000 islands naar Siem Reap in Cambodja. Dit wordt het derde land dat ik ga bezoeken. Ik heb nog geen idee wat mijn volgende is. Laat een berichtje achter als je goede idee$#235;n hebt. 

Kong Lo Cave

 Aangekomen in Tha Khek blijkt er geen directe bus te gaan naar de kong Lo Cave. Nu een tuktuk bemachtigd om ons in de middle of no wear af te zetten om daar hopelijk weer een tuktuk te bemachtigen om naar de Cave te komen. Op het busstation waren er niet veel mensen die ons graag wilden helpen om ons uiteindelijk bij de grot te laten uitkomen. Veel mensen spreken ook geen Engels maar wilden ook niet met handen en voeten helpen(jammer genoeg). 

Uiteindelijk koste het ons maar 3 tuktuks om bij de caves uit te komen. We waren 8 uur in de ochtend begonnen en waren rond half 6 op onze bestemming. 

Mijn bestemming was dit keer geen guesthouse maar een homestay. Bij de lokale mensen in huis, dit was echt fantastisch. Ik zat bij een gezin van drie jongens van 14, 8 en 6. Toen ik aankwam na een lange dag reizen wilde ik even douchen. Ik en de twee jongste jongens zijn naar de rivier gelopen en hebben wat gespeeld en gezwommen. De lokale mensen douchen zich ook in de rivier. Het water is zo helder dat ik het nog wel durfde te drinken. Tijdens het zwemmen heb ik ook wel wat binnen gekregen. Ik zal jullie de komende dagen informeren of ik er ziek van ben geworden. 

Na het douchen ging het gezin eten, ik mocht daar ook bij aanschuiven. Dit was een hele leuke ervaring. Het eten was zoals gewoonlijk te pittig voor mij en wederom kon ik mijn mond niet meer voelen. Het vlees kwam van de buffel en ik mocht zoveel pakken als ik zelf wilde. Na het eten hebben we biertjes en wat whisky weg gedronken. Daarna zijn we rond een uur of half 10 gaan slapen. Mijn bedje werd opgemaakt, een klamboe werd opgehangen en ik kon gaan slapen. 

7 uur in de ochtend stond het ontbijt klaar. De familie wachtte zelfs op mij met eten omdat ik de wekker niet had gehoord. Na het eten wat echt heel lekker was gebakken ei met kruiden, groentes en sticky rice zijn we naar de Cave gegaan waar de man ook een boot had. 

De Cave moet met een boot worden bezocht. De Cave is heel indrukwekkend en door de hele Cave loopt een rivier. 

Na het bezoeken van de Cave ben ik mijn tas gaan ophalen bij de familie. Ik had in het begin van mijn reis een paar all stars gekocht die ik eigenlijk nooit aanhad. De man liep vaak op blote voeten daar houden ze denk ik ook van. Maar ik heb mijn schoenen aan de man gegeven. 
Na het innemen van mijn malarone aarzelde de man niet wat ik in mijn mond stopte. Hij was zo nieuwsgierig dat hij er al 1 uit de verpakking haalde en in zijn mond stopte. Ik wilde mijn medicijnen net weer opbergen in mijn tas waarop de man nog nieuwsgieriger werd waarop hij waarschijnlijk dacht dat ik een wandelende apotheker was en voor ik kon zeggen waar het pilletje voor was dat hij erna in zijn mond gooide was hij al doorgeslikt. De man had een diaree remmer geslikt. Ik kan jullie niet verder vertellen over zijn ontwikkelingen. 

Nu moesten ik en de andere jongens weer terug naar tha khek om een bus te krijgen naar 4000 Islands. 
Als eerste hebben we een tuktuk gepakt om ons uit het dorpje te halen. De dag ervoor hadden we hetzelfde gedaan met de tuktuks maar de tuktuks rijden een bepaalde route en gisteren gingen we ook vaak twee keer over dezelfde weg. De tuktuks nemen ook zoveel tijd in beslag waarop ik op het idee kwam om te gaan hitchhiken. De twee Argentijnse jongens leek dit niet zo'n goed plan waarop ik antwoorde dat we weten waar de tuktuks langsgaan. Als niemand voor ons stopt kunnen we altijd nog weer de tuktuk pakken. De tuktuks rijden ongeveer om het uur. Dit zijn we de tijden in Laos dus je weet het eigenlijk nooit. Uiteindelijk toen ik op het kruispunt wilde uitstappen hebben ze toch maar besloten om met mij mee te gaan. Nog geen 5 minuten later stopte er een pick up waarmee we naar de snelweg konden rijden. Een snelweg hier is bij ons een weg binnen de bebouwde kom alleen dan 1000x slechter. De man kwam van Thailand en moest de grens over in Vientiane. We konden dus niet verder meeliften want we wilden naar het zuiden. Aangekomen op de hoofdweg stopte er na een kwartier een hele grote vrachtwagen die ons een kilometer of 15 verder heeft gebracht. Aangekomen bij zijn huis vroeg de man waar moeten jullie heen waarop wij antwoorden tha khek, de man zei ik wil jullie ook wel naar Tha Khek brengen wat nog een 90km verderop lag. Zo aardig was de man dat hij 180km voor ons wilde rijden. Dat is minstens 3 uur rijden met deze wegen. Waarop wij allemaal antwoorden nee dat hoeft niet dat kunnen we ook niet maken natuurlijk. 

Na nog een 20 min te hebben gewacht stopte er weer een pickup die helemaal naar Tha Khek moest. We konden weer achterin de pickup klimmen om in Tha Khek uit te komen. De man vroeg nog waar moeten jullie zijn in Tha Khek waarop wij antwoorden het busstation om naar de 4000 Islands te gaan. De man heeft ons daar afgezet en uiteindelijk hebben we er ongeveer 4 uur over gedaan wat met de tuktuks een hele dag heeft gekost. 

Nu zitten we in de bus naar de 4000 Islands

Aangekomen bij de pier pakken we een boot naar don det 15000 kippen. Naar don khon is het 25000 wij dachten er is ook een brug naar don khon dus doen we de goedkopere optie. Later bedachten we dat het eiland don khon interessanter is omdat daar de zoet water dolfijnen goed te spotten zijn. Eenmaal aangekomen met de boot in don det vroegen we aan de kapitein kun je ons ook afzetten bij don khon wat ons nu in eens 30000 per persoon koste :s dat is wel heel apart :D

Op het eiland don det zijn we opzoek gegaan naar iets te eten en naar het eten staat het guesthouse op de hoogste prioriteit. We hadden een guesthouse gevonden langs het water, met een mooi uitzicht over de Mehkong. 

Voor nu welterusten. 

Reizen reizen en nog eens reizen

 Na de gibbon experience ben ik maar gelijk met de bus van 4 uur vertrokken naar Luang Prabang voor de derde x. Na een busrit van 15 uur met pech onderweg ben je er al wel een klein beetje flauw van maar ik dacht laten we gelijk maar doorgaan naar vang vieng wat nog een 8 uur rijden is. 31 januari rond 4 uur ben ik in de bus gestapt waarop ik 3 uur rust pauze heb gehad in Luang Prabang. Nu is het 9 uur savonds op 1 februari en zit ik nog in de bus. De bus heeft een aantal keren pech onderweg gehad en we hebben nog een ongeluk meegekregen dat een auto bestuurder de macht over het stuur verloor en over de klif reed. 

Aangekomen in Vang Vieng naar een helse busrit ben ik maar een guesthouse gaan zoeken. Het is een andere geworden dan de vorige keer vang vieng backpackers is de naam. 

2 februari ben ik naar een bus gaan zoeken om met de bus naar Vientiane te gaan. Waar ik in vang vieng namelijk achter kwam is dat er geen directe bus naar de kong lo caves gaan. Ik moet eerst naar Vientiane om daar een andere bus te pakken om naar kong Lo caves te gaan.  

In de bus naar vang vieng kwam ik 2 Argentijnse jongens tegen die ook naar kong Lo Cave wilden. Ik en de jongens hebben onze krachten gebundeld om een tuktuk te bemachtigen die ons naar het andere busstation zou brengen om verder te reizen naar Tha Khek (uitgesproken als thakhek). 

Op het goede busstation ging er per direct een naar pakse. Thakhek ligt op de route dus waarom niet. Ik spring zo snel mogelijk op de bus om er daarna achter te komen dat ik in het gangpad moest zitten omdat de bus helemaal vol zat. Dat gaat mooi niet gebeuren en ben ik maar naar het informatie punt gelopen. Daar vertelden ze me dat er nog n ging over een klein halfuurtje - ticket geboekt en zo snel mogelijk naar de bus voor een goed plekje. 
De busrit die overvol zat had ik toch nog een goed plekje. Een bus in Laos vervoert tegelijk ook levende dieren, dus sliep ik boven een aantal kippen :)  

The Gibbon Experience

 De 3dagen en 2 nachten van de gibbon experience bleken maar 48 uur te zijn. We begonnen op 29 januari na de autorit om 12 uur smiddags en eindigen ook weer om 12 uur de 31e. Dit vond ik zeker een minpuntje.

De eerste dag van de gibbon zijn we naar de waterval gegaan. We konden met een kabelbaan over de lagoon onderaan de waterval. Hier heb ik mijzelf flink bezeert. De kabelbaan stopte halverwege waar ik niet op gerekend had, hierdoor voelt het net alsof mijn vingers zijn gebroken. Als dit over 2a3 dagen nog zo zeer doet moet ik maar even langs het ziekenhuis. 
Na het zwemmen zijn we naar de ziplines gegaan. De eerste keer op een zipline - zal de kabel me houden maar dan denk je 100.000 mensen zijn me voor gegaan - en dan ga je gewoon. 

De ziplines zijn super gaaf, hoogtes van wel 150 meter over de jungle heen. Boomhutten op dezelfde hoogte waar je alleen met ziplines naartoe kan komen. Ik heb mooie filmpjes weten te maken van het uitzicht maar wat ik eigenlijk heel graag wilde is een filmpje van mezelf terwijl ik aan het ziplinen was. Ik heb met mijn mes een stuk bamboe weten te bewerken dat ik mijn camera erop kon monteren. Nu kon ik filmpjes van mijzelf maken en het uitzicht of de grond achter mij :D veels te veel selfies maar dat maakt me niks uit. 

Omdat de waterval te klein is om er 3dagen en 2 nachten van te maken zijn we de tweede dag de classic gaan doen. De classic heeft een aantal toffe ziplines. Als ik opnieuw moest kiezen zou ik de classic doen. Dan kun je het hele parkour van de classic afwerken ipv een klein gedeelte. 

De derde dag zijn we rond 5 uur in de ochtend het bed uit gegaan om mogelijke gibbons te spotten. Hierdoor moesten we midden in de nacht ziplinen, dit is echt heel gaaf. Het doel was om gibbons te spotten dit is echter niet gelukt. We hebben ze wel van een afstandje gehoord. Er zijn ook nog maar een klein aantal in leven vandaar dat de kans klein is om ze daadwerkelijk te zien.  

Huay Xin

 Laatste dag in Luang Prabang heb ik een tshirt voor mijn omezeggertje gehaald. Hopelijk gaat hij passen, heb namelijk geen idee wat en hoe de maten hier in Azie werken. 

In de meest helse busrit van mijn leven naar huay xin voor de gibbon. Muziek op 90 decibel midden in de nacht, kleinste plekjes ooit in de bus maar gelukkig had ik twee stoelen. 

In huay xin een tuktuk proberen te regelen die ons naar het hoofdkantoor van de gibbon kan brengen. Geen enkele chauffeur die ooit van het hoofdkantoor van de gibbon heeft gehoord. Uiteindelijk maar gewoon naar het centrum om daar zelf te zoeken. In het centrum vonden we heel gemakkelijk het hoofdkantoor. Na het inschrijven zijn we opzoek gegaan naar een guesthouse. Naast het hoofdkantoor is de reggae guesthouse daar hebben we gevraagd of ze een kamer beschikbaar hebben voor drie personen. Deze hadden ze maar de kamer moest nog even schoongemaakt worden. Tijdens het wachten op de kamer zijn we wat gaan eten. We kwamen uit bij een restaurant dat BAP heet. De vrouw die dit guesthouse runt heet mama Chang. En deze vrouw is op het eerste oog niet zo heel aardig maar als je haar beter leert kennen is ze super aardig. Het enige wat je daarvoor moet doen is twee woorden te  kennen in het Lao. Dit zijn de woorden sabaidee en kap tjaj lalaj wat hallo en heel erg bedankt betekent. Wij wilden in eerste instantie alleen bij haar eten alleen ze bleef zo aandringen dat ze super goede kamers had dat we wel een kijkje wilden nemen - wij willen namelijk zeker weten of je niet op de grond slaapt of dat het smerig is - dit mocht alleen niet. Wij dachten dan gaan we wel naar de reggae bar maar naar lang aandringen van de toch wel lieve mama Chang kozen we toch maar voor haar guesthouse. Wij gunden het haar ook wel omdat dit een local was die heel goed engels spreekt wat heel schaars is. 

Op de kamer aangekomen bleek dat de kamer eigenlijk heel goed zijn. De bedden lagen echt goed wat ook slecht te verkrijgen is. Normaal gesproken lig je veel op springveren of voelt het als de grond. 

In het dorpje huay xin is niks te beleven, het werd dus weer tijd voor een massage. Dit keer ging ik naar een nette plek. Dit kun je vaak zien aan de openingstijden. Als ze later dan 9 a 10 uur open zijn kun je je gaan afvragen of je niet alleen een massage kan verwachten. Ik was hier rond een uur of vier smiddags maar toen was er niemand, de enige lokale man die er was sprak geen woord Engels. Ik vroeg can I get a massage waarop hij antwoorde om 4 uur, ik keek op mijn telefoon het is nu 4 uur dus dat komt goed uit. Ik heb nog een half uur geprobeerd om met handen en voeten een massage te regelen dit heeft zijn vruchten echter niet afgeworpen. De toch wel aardige man heeft nog een aantal deuren geopend waar geen enkele vrouw die een massage kon geven achter stond. Na nog een half uur wachten had ik de hoop opgegeven.

Na een prima nachtrust moesten we om 8 uur in de ochtend bij het hoofdkantoor van de gibbon zijn. Dit moest zo vroeg omdat we instructie filmpjes moesten bekijken. De mensen van de gibbon experience beginnen zelf om half 9 9 uur. Dus hadden we gelijk al een uur vertraging. Vanaf het hoofdkantoor is het 1,5 2 uur rijden maar met de stops die je onderweg maakt duurt het 3 a 4 uur. Tot nu toe is het wel het geld waard zal ik maar zeggen.  

Luang Prabang Deel2

 Na het reizen naar Luang Prabang moet ik weer een guesthouse gaan zoeken. Waarschijnlijk wordt het gewoon mijn guesthouse van de vorige keer. Toevallig is Robin ook met de bus naar Luang Prabang. Hij heeft alleen een bus van 2 uur eerder.

Aangekomen in Luang Prabang ga ik maar eens op mijn gemakje een sandwich halen bij mijn vaste kraampje. Deze sandwich zit vol met groente en kip voor een redelijk duur bedrag ;) van wel 89 euro centen :p

Na het eten van mijn overheerlijke sandwich is Robin aangekomen. Hij kreeg pech onderweg vandaar dat hij wat later was aangekomen. We zijn samen opzoek gegaan naar een goed onderkomen. Uiteindelijk naar lang zoeken en onderhandelen zitten we in hetzelfde guesthouse als de vorige keer, ook nog dezelfde kamer waar we nu dus ook meer voor moeten betalen :s

Nu is het wachten op Annelies, Kimberley en Nienke dit zijn vrienden van Robin die hij eerder ontmoet heeft tijdens zijn reis. Annelies gaat namelijk ook mee met ons naar de gibbon experience. 

Nu blijven we hier 2 nachten slapen en heb ik eigenlijk geen plannen voor de komende dagen. Waarschijnlijk veel chillen :)
De 27e gaan we met de bus naar huay xin om op de 28e bij het hoofdkantoor van the gibbon experience te zijn. Waarna we de 29e gaan beginnen met de gibbon. Op de 29e ben ik weer 3 dagen off grid.  

Vientiane

 Vandaag de 20e heb ik even een relax dagje in vang vieng. Beetje uitslapen. Lekker op mijn gemakje een sandwich halen. Ik heb een vast kraampje waar ik elke dag wel een tweetal of meer sandwiches koop. Morgen gaan we met zijn allen naar Vientiane wat de hoofdstad van Laos is.  

21 januari: Aangekomen in Vientiane zoeken we gelijk naar een guesthouse. Normaal gesproken wordt je met de bus ergens afgezet waar je dan alsnog een tuktuk moet nemen om een guesthouse te vinden maar vandaag was dit niet het geval. We werden voor de deur afgezet bij een aantal guesthouses. Wat normaal 3 uur zoeken is deden we nu in 10 minuten. Heerlijk want na zo'n busreis ben je al een beetje lam. De busrit van vang vieng naar Vientiane is ongeveer 3 uur. Dat valt nog mee gelukkig. Je hebt namelijk ook busritten van 35 uur. 

De dames en Robin wilden graag zo'n kookcursus gaan doen. Na het inchecken in ons guesthouse zijn ze op zoek gegaan naar een fatsoenlijke kookcursus. Deze konden ze niet vinden en was het zoeken naar twee uur wel gestaakt. In de hoofdstad Vientiane is niet zo heel veel te beleven. Vandaar dat de 3 musketiers verder zijn gaan reizen naar Kong Lo Cave. 
Ik wil deze stad een beetje gaan verkennen omdat ik van een aantal dingen had gehoord wat je in deze hoofdstad gezien moest hebben. Mijn lijstje bestaat uit het volgende:
- Pha That Luang 
- Patouxay (arc the triomf van Laos)
- Haw Pha Keo
- Wat Sisaket (tempel)
- Kong Khouane (een buddha park)
- Lao Thai bridge wat Laos en Thailand met elkaar verbind. 
- Cope Laos

Waarom ik ook niet verder wil reizen is omdat ik uiteindelijk weer naar het noorden moet voor de 28e en het vanaf hier daar naar toe 35 uur reizen is. Ik heb ook de tijd en Robin moet 4 februari weer naar huis. Ik kan Kong Lo Cave daarom later op mijn reis wel mee pakken. De meiden trekken naar Kong Lo Cave verder naar Cambodja. 

22-23 januari: Op mijn eerste dag in Vientiane heb ik de eerste vier van mijn lijstje bekeken. Op mijn tweede dag wil ik de rest van mijn lijstje afwerken.

Het buddha park heb ik toch maar overgeslagen omdat ik te lang ben blijven hangen in het cope center. Het cope center is opgebracht voor slachtoffers van cluster bommen die niet zijn afgegaan tijdens de 2de Wereldoorlog. Tijdens de 2de Wereldoorlog zijn er in Laos 580.000 bommings missies gelanceerd. Dat is ongeveer 2 miljoen ton aan bommen. Van het oude ijzer kunnen de dorpelingen nog een beetje rondkomen. Echter verliezen nog steeds mensen hun leven of ledematen door deze bombies zoals ze hier worden genoemd. Voor meer informatie wil ik u graag verwijzen naar www.copelaos.org

De 24ste mijn laatste dag in Vientiane. Vandaag breng ik de scooter terug die ik voor 2 dagen gehuurd had. Daarna loop ik door naar de fitness-Spa-massage-zwembad-sauna faciliteit om mijzelf maar eens een dagje te verwennen. Heb ik naar mijn mening ook wel verdient :p

Vanavond pak ik de bus terug naar Luang Prabang om voor de 28e terug in huay xin te zijn voor de gibbon experience waar ik het al vaker over heb gehad. 
Ik wordt om half 6 opgehaald om daarna te wachten op de bus die om half 9 gaat vertrekken :( 

 

Vang Vieng

 16 januari gaan we zonder Marco verder naar vang vieng. We verliezen er 1 maar er komt ook weer 1 bij. Robin is een oude kennis van syl en tessa en wilde nog even een stukje samen reizen. Deze jongen komt helemaal van Don Det dat in het zuiden ligt en wij zijn nu in het noorden. Hij heeft een busreis van ongeveer 35 uur gemaakt om hier te komen. 

In het plaatsje vang vieng wordt het tubing gedaan. Dat gaan we waarschijnlijk morgen doen. In mijn vorig blog had ik verteld wat het ongeveer inhoudt. Hier kun je ook veel andere activiteiten doen. Kajakken naar de grotten en de lagoon maar ook bergbeklimmen wat we ook gaan doen de komende dagen. 

19 januari 08:00
Gisteren zijn we naar de bleu lagoon geweest in vang vieng. Dit is een meertje onderaan een berg waar het water een heel heldere kleur blauw heeft. De omgeving is schitterend het stikt er alleen van de toeristen. Hier zijn ook een aantal grotten die bezocht kunnen worden. Deze grotten zijn best gevaarlijk want er staan geen veiligheishekken en soms is er een klif van 10 meter hoog. In heel Thailand en Laos hebben ze de veiligheid niet hoog in het vaandel. 

Vandaag zijn ik en Robin wezen bergbeklimmen. Het bergbeklimmen was super gaaf om te doen. We waren met zijn tween en 1 instructeur, eigenlijk een soort van priv opleiding in bergbeklimmen en dat voor maar 15 euro. Niet te geloven. Er waren allerlei soorten rotsen van makkelijk tot moeilijk tot heel moeilijk :) echt een aanrader. 

Groetjes :D
 

Luang Prabang

 Gisteren zijn we met zijn vieren naar de kuang si waterval geweest in Luang Prabang. In Thailand noemen ze een beekje al een waterval maar dat is in Laos toch wel anders. Er was een grote waterval van minstens 50 meter hoog waarin je onderaan de waterval mooi kon zwemmen. Ik heb zelf ook nog even een duik gemaakt. Het water was natuurlijk bibber koud maar daar zijn we in Nederland wel aan gewend. 

In het midden van het stadje Luang Prabang is er een berg met een tempel, vanaf hier kun je heel mooi de zonsondergang bekijken en uitkijken over het stadje. 

Daarna zijn we wat gaan drinken in de bar Utopia. Dit is een bar aan de rivier de Mehkong. Hierna wilden we eigenlijk gaan bowlen maar dat kon helaas niet meer. We zitten namelijk in een guesthouse waar we voor 12 uur binnen moeten zijn omdat de hekken en deuren op slot gaan :s
Ja ik weet het we zijn al volwassen :(

In dit stadje gaan alle kroegen om half 12 dicht. Het enige bowlingcentrum gaat door tot 3 uur maar dat zullen wij niet mee gaan maken. De meeste guesthouses hebben daarom ook gezegd iedereen rond 12 binnen te hebben, zodat er geen mensen op straat rondzwerven. 

Vandaag hebben we niet zoveel op de planning. De dames gaan een massage nemen en ik en Marco gaan een stukje langs de Mehkong wandelen.

Vanavond gaan we met bowlen. In de lonely planet staat namelijk dat je dat hier in dit stadje gedaan moet hebben. Dit gaan we met nog 3 anderen doen. Tanja, Jo en Robin. 
Jo hebben we ontmoet tijdens het ritje van huay xin naar Luang Prabang en Tanja hebben we hier in het guesthouse ontmoet. Sylvana en Tessa hebben Robin eerder op hun reis ontmoet. 

Morgen gaan we naar de monniken kijken die elke morgen om 06:00 door de stad lopen. Daarna zijn we van plan fietsen te huren om de stad een stukje beter te bekijken.  

Slow boat

 Gisteren ben ik samen met marco, tessa en sylvana met de slow boat van huay xin naar Pakbeng in Laos gereisd.  Pakbeng is een rustig dorpje waar ze veel wiet verkopen. Iedereen op de straat vraagt je of je wat moet hebben. Ze moeten het daarom ook hebben van de doorreizende toeristen. 

De slow boat is een unieke ervaring door de mooie natuur van Laos. Je vaart met deze boot over de Mekong rivier die door heel Azië gaat. Je ziet veel dorpjes die leven van de rivier. Foto's komen binnenkort 

We gaan nu verder naar Luang Prabang. Daar ontmoeten we ook de kiwi's (de jongens van nieuw Zeeland). 

Waarschijnlijk ga ik daarna tubing in Laos. Tubing is met een opgeblazen band een wild water riviertje af gaan, hierbij maak je dan tussenstops bij de kroegjes die aan de zijkant van het water liggen.

Nu eerst naar Luang Prabang.  

Jungle + Chiang Mai, Rai en Khong

 Al een tijdje geen blog geweest. De reden was hiervoor omdat ik 3 dagen en 2 nachten in de jungle ben geweest. 

In het hostel in chiang mai kwam ik een Nederlandse jongen tegen die ook graag een trekking door de jungle wilde doen. Ik was met de drie Nederlandse meisjes maar die gingen olifantje rijden. Dit leek me ook wel leuk maar de trekking in de jungle sprak mij meer aan. Vandaar dat ik dus met Marco een trekking in de jungle ben gaan doen. 

Dag1: Het begon op een warme zomerdag in noord Thailand. We werden rond half 9 opgehaald bij ons hostel door een Thaise jongen genaamd chai. We reden naar een afgelegen plek in de jungle. Hier waren we van plan een trekking van 3 uur naar de olifantenfarm te maken met nog 6 andere personen. Uiteindelijk waren het maar twee uur  en de rest pauze :) 

Eenmaal aangekomen bij de olifantenfarm mochten we de olifanten eten en een bad in het nabij gelegen riviertje geven. Uiteindelijk mochten we ook een blokje om met de olifanten. De olifanten worden in zo'n kamp toch heel slecht verzorgt. Ze hebben een soort van hamer met een spies eraan waarmee ze de olifanten slaan als ze niet luisteren.

 Ikzelf mocht ook een stukje alleen op de olifant zijn rug zonder een zitje. Dit was een super gave ervaring.  

Dag2: Na het nachtje in het olifantenkamp zijn we verder gegaan naar een stam op een berg. Hier hebben we onze tweede nacht doorgebracht. Elke avond een kampvuur met een gitaar erbij waarmee we cumbaja konden zingen. Heel gezellig allemaal zeker een aanrader. 

Dag3: uitgerust en wel (not) zijn we de volgende dag weer naar beneden gewandeld. Eenmaal beneden aangekomen kwamen we een prachtige waterval tegen waar gezwommen kon worden. Na een klein uurtje zijn we verder door de jungle gegaan naar het uiteindelijke doel van de dag het wild water raften. Het wild water raften is super leuk om te doen. We kwamen vaak vast te zitten op een rots omdat eigenlijk geen van allen verstand van wild water raften had. Na het wild water raften zijn we naar ons hostel gebracht. 

De jungle trekking tocht was geslaagd. 
Op de trekking tocht hebben we 3 jongens leren kennen die uit Nieuw Zeeland kwamen. Hier hebben we in Laos in het plaatsje Luang Prabang weer mee afgesproken.

Na 1 nachtje geslapen te hebben in chiang mai zijn we verder gereisd naar chiang rai. Chiang mai is wat drukker dan chiang rai. Chiang rai is een boerendorpje en chiang mai is een wat drukker bezocht dorpje door toeristen. Chiang mai heeft mijn voorkeur omdat de stad wat meer leeft naar 18:00 uur. 

Na 1 nachtje geslapen te hebben in chiang rai omdat er toch niet veel te doen is, zijn we verder gereisd naar Chang khong daar schrijf ik dit blogje ook. Nu verblijf ik in siam river Side en zie ik mijn volgende bestemming aan de overkant van de rivier wat het land Laos wordt genoemd. Morgen gaan we de slow boat pakken die over de Mekong gaat varen naar Luang Prabang. Dit is een tochtje van 2 dagen. Het kan ook anders maar ze zeggen dat het met de slow boat een hele leuke ervaring is. Vandaar dat we dit gaan doen. In de busreis van chiang rai naar chiang khong zijn we 2 Nederlandse meisjes tegen het lijf gelopen. Tessa en Sylvana die morgen ook de slow boat pakken naar Laos. Morgen moet ik ook in Laos zijn vanwege mijn visum die verloopt. 

Jullie horen van mij :)
 

Chiang Mai

 Gisteravond om 18:00 ging ik richting Chiang Mai en hier ben ik van plan olifant te rijden, wild water raften, de jungle in te gaan en dan de voor de 11 januari de grens over te gaan om aan de gibbon experience mee te doen. De gibbon experience is een tocht door de jungle waar er tussen de bomen lijnen gespannen zijn waar je dan overheen glijdt om zo snel de jungle over te zijn. Soms wel honderd meter boven de grond. Ook moet er veel gewandeld worden in de jungle om uiteindelijk in een boomhut te gaan slapen die minstens 100 meter boven de grond staat. 

Ik ben nog steeds bij de Nederlandse meisjes Petra en Ellen die ik op mijn reis van Phuket naar Bangkok tegen kwam. Bij de reis van Bangkok naar Chiang Mai heeft er nog een Nederlands meisje bij ons aangesloten die Linda heet. 

Morgen hebben wij ons ingeschreven voor een Thaise kookles. Hier gaan we 7 zelf uitgekozen gerechten maken om daarna op te eten. Het was een idee van de dames want normaal gesproken hou ik alleen maar van eten en niet van koken. 

Ik heb ook al een sportschool gespot. Daar wil ik eigenlijk vanavond ook gebruik van maken en daarna ga ik weer een massage nemen. Dit keer ga ik denk ik voor de full body oil massage :D ik laat jullie weten of ze dit keer vragen om een happy end. 
 

Oud en nieuw in Bangkok

 Oud en nieuw vieren ze hier heel groot voor 00:00 maar na het vuurwerk gaat iedereen langzaam naar huis. Een beetje saai naar mijn mening. Het vuurwerk is wel om naar huis te schrijven. 

Ayutthaya

 Nou eenmaal het plaatsje Ayutthaya bezocht te hebben. Heel mooi stadje met oude tempels en ruines maar er is verder weinig te doen. Toch maar weer terug naar bangkok voor het nieuwe jaar.... ik met de trein van 20:20 naar Bangkok. Eenmaal in Bangkok ben ik maar met de twee meiden uit Tsjechië die ik in Phuket ontmoet had naar hun hostel gegaan. Op internet had ik namelijk gezien dat ze nog plek over hadden dus dat leek me een goed plan. Eenmaal daar aangekomen was er geen plek meer. Kan ook alleen in Thailand :D
Het was al 12 uur en er was niet veel meer open, een hotel was vrijwel de enige oplossing. Toen ik de taxi in wilde klimmen om mij naar een hotel te brengen, kwam de eigenaar van het hostel naar mij toe. Kom maar even binnen dan kijk ik wel even wat ik voor je kan doen zei de vriendelijke man... Uiteindelijk was er nog een 2persoonskamer op de vrouwen verdieping. Ik zei direct geen probleem. Maar ja ik was geen vrouw (tenminste nog niet :D). Na het overlegt te hebben met de vrouwen die het geen probleem vonden kon ik rustig een nachtje slapen :) beste hostel tot nu toe moet ik erbij zeggen. De naam is refill now en dat kun je daar prima doen :D

Onderweg van Phuket naar Bangkok kwam ik twee hele leuke Nederlandse vrouwen tegen. Vandaag ben ik ze gaan ontmoeten in hun hostel nappark dichtbij khao san road in Bangkok. Morgen ga ik richting chiang mai om daar als er genoeg tijd voor is een bezoekje te brengen aan de jungle voor drie dagen. Ik maak in dit hostel gebruik van de computer vandaar de foto's en het filmpje. Het duurt echter wel een kleine 3 uur voor de foto's en het filmpje op het internet staan :(

 

De Thaise bevolking

 Vandaag heb ik toch besloten om maar weer richting Bangkok te gaan. Eenmaal aangekomen wil ik graag het plaatsje Ayutthaya dat net boven Bangkok ligt bekijken. Ayutthaya was meer dan 400 jaar de hoofdstad van Thailand. Daarmee was het een van de belangrijkste steden in Azie. In Ayutthaya, ongeveer twee uur rijden vanaf Bangkok, zijn vandaag de dag de invloeden van deze tijden nog goed te zien; overal zie je prachtige tempels en Boeddhabeelden. De stad werd in 1767 grotendeels verwoest door het Birmese leger maar er is nog genoeg te zien. Je bezoekt Ayutthaya dan ook vooral om deze indrukwekkende ruïnes en andere overblijfselen te bekijken.

Na het boeken van mijn ticket naar Bangkok ging ik uitchecken in mijn hotel (Sinthavee). Tijdens het uitchecken kwam ik een meisje uit australie tegen, haar naam is Sarah Vaughan. Zij had nog een paar uur te doden voor haar boot vertrok naar de nabij gelegen eilandjes van Phuket. Dus vroeg ze om wat samen te gaan doen. Ik zei: ik heb een scooter, we kunnen naar de tempels rijden en de big buddha bekijken. Zij ging hiermee ook akkoord. Dit had ik gisteren ook gedaan maar omdat ik mijn camera vergeten was vond ik dit geen probleem om nog een keer te gaan doen.

Het was een hele leuke dag en achteraf vroeg ze of ik niet mee wilde  naar de Filipijnen wat haar bestemming wordt over ongeveer een week vanaf nu. Nu zit ik erover na te denken om ook maar eens een stukje Filipijnen mee te pakken (nu ik er toch ben) :p grapje

Er zijn nog een aantal dingen die ik kwijt wil over de Thaise bevolking.
- hele aardige mensen(indien je de mensen tegenkomt die niet veel met toerisme te maken hebben) anders proberen ze je een poot uit te draaien :D
- ze doen allemaal net of ze heel goed Engels kunnen maar begrijpen totaal geen enkel woord van wat je zegt. En ze knikken dan toch maar mee met wat je zegt. En geven eigenlijk wel antwoord maar niet op je vraag. Eigenlijk heel behulpzaam waar je niets aan hebt.
- het geloof van de buddha is heel rustig en de Thaise mens wordt eigenlijk nooit boos, ze blijven altijd kalm en bovenal blijven ze lachen. Daarom zit ik hier ook wel goed. 

 

Phuket

 Ik ben alweer een stukje beter. Dat was me wel een nachtje.

Omdat mijn geld op was moest ik toen ik me zo slecht voelde op pad om een bank te zoeken. Eindelijk er 1 gevonden te hebben slikt dat klote ding mijn pas in. Gelukkig waren er nog mensen binnen op een vrijdagavond om half 9. Ik mijn paspoort te voorschijn gehaald en ik kreeg met veel problemen toch mijn bankpas weer. 

Daarna ben ik maar een scooter gaan huren (een mooie roze) om het eiland een beetje te verkennen. Ik ben naar de big budda op Phuket geweest en naar de tempels van phuket. Dit was heel mooi om te zien. Ook ben ik naar patong beach gereden, dit is het uitgaansgebied van Phuket. Ook heb ik dit keer de binnenkant van een sportschool gezien. 

Ook ben ik hier twee tsjechie meisjes tegen gekomen zij verblijven in hetzelfde hotel. Twee hele aardige meisjes die morgen helaas alweer vertrekken naar Krabi om daarna naar Bangkok te vliegen voor het nieuwe jaar. 

Voor het nieuwe jaar heb ik nog niet echt een planning... ik zit eraan te denken om ook maar naar Bangkok te gaan...what to do what to do.... :D

 

Voedselvergiftiging of buikgriep

 Gisteren ben ik met een snorkeltripje mee geweest op ko phi phi naar de omringende eilandjes. Dit had ik niet willen missen want heb aapjes gezien en ongeveer honderdduizend vissen die op 1 stukje brood afkomen. Dit was van 9 tot 2 en daarna ben ik met de Ferry van half 3 van ko phi phi naar phuket gereist.

Ik ben nu in een hotel beland in het centrum van Phuket voor 400 baht per nacht. 
Ook heeft dit hotel ander diensten dan de standaard diensten die vrijwel elk hotel in Nederland aanbiedt. Een massage op je hotelkamer is geen probleem. Verder prima hotel voor een nachtje of 2 daarna naar Bangkok waarschijnlijk en dan Chiang Mai 

Hier heb ik gelijk te maken gehad met een communicatie probleem over het eten. Wanneer ik zeg no spicy bedoel ik echt niet pittig. De aardige bediende heeft dit waarschijnlijk verkeerd opgevat want ik kreeg een bord met kip,  groente en rijst dat zo pittig was dat ik mijn lippen niet meer voelde. Na wat anders besteld te hebben kon ik geen hap meer door mijn keel krijgen. Dat is best ongewoon voor mij vandaar dat ik na het eten maar weer naar de hotelkamer ben gegaan. 

Op een gegeven moment werd ik zo beroerd dat ik alles er weer uit heb gekotst. Nu lig ik ziek op bed met mijn eerste voedselvergiftiging of buikgriep....

 

Ko Phi Phi

 Ik ben nu in mijn eentje naar ko phi phi aan het reizen. Voor 940 baht kom ik aan de andere kant van het eiland. Dat is niet duur voor een ritje van 15 uur. Eerst met de boot van ko tao naar de haven sura Thani, vanaf daar met de taxi naar het busstation, daarna met de bus naar krabi en als laatste met de boot naar ko phi phi. 

Eerste indruk van het eiland is heel slecht: waar zijn de scooters of motorvoertuigen :( die mogen hier niet rijden. Hoogeveen is vergeleken met dit eiland een wereldstad. Waar het eigenlijk allemaal gebeurt loop je in een uurtje gemakkelijk door. De rest is bergen en jungle. Ohja en de verdwaalde Thaise hut op een berg. 

Mijn eerste dag op het eiland is als: eindelijk die bounty strandjes waar iedereen het over heeft. Ik zie veel bordjes over een snorkel tripje met de boot langs de omringende eilandjes. Dat ga ik morgen doen. De prijzen voor duiken zijn belachelijk duur ook voor zo'n rijke exstudent als mijzelf. 3500 baht is zo'n beetje het goedkoopst voor 2 duiken. Dat is omgerekend 80 euro
De duikscholen hebben hier onderlinge prijsafspraken dus ik kan niet afdingen waar ik zoveel van hou. In Nederland zijn prijsafspraken verboden maar zulke regels kennen ze hier natuurlijk niet. 

Verder heb je op het eiland elke dag om half 9 een vuurshow en muai Thai boxen rond half 11. Het boxen is in een kroeg en hier kan iedereen aan meedoen. Ikzelf heb de drang nog niet gehad om een paar tikken te incasseren maar er is altijd morgenavond nog ;)

27 december ben ik van plan om verder te reizen naar Phuket. Ik moet namelijk nog zoveel bezoeken in zo'n korte tijd want voor 11 januari moet ik Thailand uit zijn omdat mijn 30dagen visum dan verloopt. 

27/28 december komt de volgende dan zijn jullie alvast op de hoogte. 

Xxx en fijne feestdagen iedereen :D 

Ko tao

 Nu zit ik dus op ko tao en geen ko toa ben ik vandaag na 3 dagen achter gekomen. 

Ik heb hier een dirt bike gehuurd voor 6,90 per dag 140 of 150 cc want het stickertje is niet meer goed leesbaar. Een volle tank voor nog geen 3 euro waar ik dit hele eiland prima mee kan verkennen want het is een redelijk klein eilandje. Er zijn meer onverharde wegen dan verharde wegen vandaar geen scooter dit keer. 

Het eiland ko tao betekent ook wel schilpaddeneiland. Die moeten hier dus genoeg voorkomen, ikzelf heb er nog geen gezien. Vandaag ben ik naar thian og bay geweest waar ik prima kon werken aan mijn kleurtje en redelijk goed kon snorkelen. 

Thian og bay wordt ook wel shark bay genoemd. En je raadt nooit wat ik daar tegen kwam. 




































Ik ben er nog wel hoor. Ik ben veilig uit het water kunnen komen. 

Na ongeveer 15 minuten zwemmen van de kust en al een tijdje geen bodem meer zag, ben ik maar terug gezwommen.
Ik moet er wel bij zeggen dat het water ook niet heel helder was,  ook niet als ik naar beneden dook en ik kan makkelijk 10-15 meter naar beneden zwemmen. 
Op mijn weg terug zie ik nog een groepje barracuda's waarbij ik dacht zouden ze dit bedoelen want ze begrijpen het woord waterval ook niet helemaal in Thailand. Een waterval is in mijn beleving en van denk ik vele anderen is een grote klif waar water vanaf komt vallen. Hier in Thailand noemen ze wat wij een beekje noemen ook al een waterval. 

Wanneer ik weer bijna aan de kant ben +- 100 200 meter van de kant komt er een groep van 4 haaien op mij afzwemmen. Op dat moment wist ik niet wat ik moest doen. De haaien zaten tussen mij en het land en naar de overkant zwemmen of een ander eiland is niet echt een oplossing. Mijn idee was om maar gewoon rustig af te wachten. Achteraf was er ook niets aan de hand want de reef sharks zoals ze worden genoemd deden gewoon hun ding en lieten mij verder met rust. Ik probeerde ze nog te volgen maar ze waren een stukje sneller dan mij. 

Mijn missie was voltooid... Vanavond gaan we mini golfen omdat mijn Australische vriend dat graag wil doen. Daarna gaan we naar The Castle om een disco te bezoeken :-) De meeste feestjes op het eiland houden ongeveer in: veel zuipen, dronken zwemmen in de zee en wanneer er geurineerd moet worden is er vaak een heel groot urinoir beschikbaar waar je met ongeveer het hele eiland tegelijk in kan zeiken. Juist de zee!

De komende dagen staat de planning nog niet vast. Maar jullie horen het zo snel mogelijk.  

Full moon party

 Om elke dag nu een stukje te schrijven wordt me wat te veel. Ik ben wel op vakantie mensen ;)
De 15e zijn we met Thani (een Thaise jongen die we in Bangkok leerden kennen) naar ko Pha ngan gegaan om de full moon party bij te wonen. Dit is een groot feest op het strand wanneer het volle maan is met ongeveer +-20000 anderen. Ja je hoort het goed 20000. Tussen deze aantallen kan het daarom niet missen dat er een aantal mooie exemplaren tussen zaten :D

Het feest was op de 17e dan zijn jullie vast nieuwsgierig wat de afgelopen dagen is gebeurt. Wij hebben het eiland ko Pha ngan verkend op een scooter van 125cc die ben je ook wel nodig want een helling van 15% is volkomen normaal. We zijn met de scooter naar de mooiste strandjes gegaan. Ook zijn we naar een klein eilandje naast ko pha ngan gelopen. Wanneer het eb is loopt hier namelijk een pad naartoe waar over heen gelopen kan worden. 

De 19e zijn we vertrokken naar het schilpaddeneiland ko toa. Dit is een duikeiland een stukje verder de zee op vanaf ko Pha ngan. Hier gaat Xena haar duikcurses open water halen. En ik ga samen met onze gezamenlijke Australische vriend een brommer huren om het eiland te verkennen. Deze jongen hebben we leren kennen op de dag van de full moon party. 

De komende dagen gaan we het eiland verkennen, waarschijnlijk naar de schietbaan die bijna naast ons hotel ligt en niet te vergeten een sportschooltje pakken. Ik mis het wel een beetje :( Opdrukken en buikspieren trainen op de kamer is ook niet alles. 

Het is nu dus de twintigste van december en ik ben wel een beetje uitgetypt. Dan ga ik nu verder met het huren van een brommer. 

Ohja het uploaden van de foto's gaat niet als gepland. Het internet hier is vaak te snel ;) om de foto's up te loaden vandaar dat er zo weinig bij komen. Het spijt me daarvoor. 

Nu ik het toch over foto's heb moet ik natuurlijk ook even een anekdote erbij doen. Wij waren aan het rijden op ko Pha ngan waar we een bordje zagen van een waterval, wij dachten dat moeten we even gaan verkennen.  Ik dacht net zoals ieder ander die daar aanwezig was om de chinees uit te hangen en overal foto's van te maken. Misschien dat sommigen nu al wel een beetje een idee hebben, wat er gebeurt wanneer je dicht bij water komt met een camera. Het was een beetje glad en voor ik het wist gleed ik mee met het water naar beneden en kwam ik terecht in een plasje onderaan de waterval. Nu was mijn hele tas nat geworden inclusief mijn telefoon en camera. Gelukkig doet mijn telefoon het nog maar de camera heeft het begeven. 
Hier baal ik wel van ook omdat ik de camera van mijn vrienden heb gekregen. 

Nou ben ik wel een beetje klaar en wordt het tijd voor de brommer. Ik mis jullie allemaal al wel een beetje :) maar ik vermaak me hier prima dat is mijn troost :D

Groetjes uit ko toa Thailand.  

Laatste dag in BANGCOCK

 Vanochtend langzaam gestart. Na het ontbijt nog even besproken wat we wilden doen vandaag. Bespreken wil zeggen dat Manuel zegt: "Oh, kies jij maar. Ik vind alles best." Kortom, voor deze taak werd de Chinese vrijwilliger dus al aangeduid ;-) Nu moeten jullie (nog) geen medelijden hebben, want we lijken elkaar - zoals voorspeld - wel aan te vullen. Zo voert Manuel bijvoorbeeld de onderhandelingen als we iets willen kopen en zal ik dan eerder mensen durven aanspreken om wat informatie te vragen. 

Gisteren hebben we wel erg veel geluk gehad toen we "s ochtends spontaan werden aangesproken door een Thaise man. We waren namelijk te voet op weg naar een toeristenbureau om informatie te vragen. En dat toeristenbureau bevond zich blijkbaar in de protestzone... De man zei dat hij het helemaal niet veilig vond om daar naartoe te wandelen. Hij vertelde er ook bij dat de regering daar wel een oplossing voor aanbiedt. Deze week worden de tuktuks namelijk gesponsord en zijn ze verplicht om je de hele dag (tussen 8u en 18u) rond te rijden voor de totale som van... 40 baht. Daar hebben we ruim gebruik van gemaakt en zijn op bezoek geweest bij het toeristenbureau, de zwarte boeddha, de staande boeddha en voorbij allerlei gebouwen en parken gereden. Ook hebben we nog met een bootje over de grachten ("Khlongs") gevaren. Dat was echt heel gezellig.  Bij de Khlongs zie je ook weer een heel ander gezicht van Bangkok. Het leven langs (en op) het water is veel traditioneler dan de rest van het - toch wel zeer moderne - Bangkok. Ik stop deze samenvatting hier, want anders wordt het een heel boek. 

Morgen vertrekken we (zeer) vroeg met het vliegtuig naar Surat Thani en dan met de bus en boot naar het eiland Koh Phangan voor de Full Moon party en meer. Maar daarover vertellen we de volgende dagen wel wat. 

Veel liefs en groetjes van ons allebei! 

Bangkok deel 2

 De eerste dag hebben we tegen de avond ook nog afgesproken met iemand: Thani. Thani is een jonge man uit Nederland, met Thaise roots. We ontdekten elkaar - net zoals Manuel en ik - op een forum over reizen. Ook deze keer verliep de kennismaking hartstikke goed. We aten gezellig iets (voor slechts 100 baht/p.) en kletsten een paar uurtjes door. We zullen vast een stukje samen reizen. In het volgende stukje krijgen jullie te horen waar naartoe... :-D
 

De eerste dag in BangCock :)

 Samenvatting vrijdag 13/12/2013 23:30 Vanochtend pas rond 11:30 lokale tijd aangekomen in plaats van 9uur. Lokale tijd wil zeggen 6uur later dan bij jullie daar in België & Nederland. Wat we allemaal hebben meegemaakt vandaag kunnen we ons beiden niet zo goed meer herinneren. Niet door drank, maar door totale slaapdeprivatie. Laten we zeggen dat British Airways niet echt een aanrader is voor lange afstanden. Gelukkig zaten we wel in goed gezelschap :-) 

Wat we wel nog weten over Bangkok is dat we alvast kennis gemaakt hebben met de typische tuktuks en de onduidelijke prijzen. Een eerste ritje van ongeveer 2 kilometer kostte, dankzij de tussenkomst van een vriendelijke Thaise man, slechts 20 baht (+/- €0,40). Nadien wilden we eventueel nog wel eens een eindje met de tuktuk aangezien we nog met onze zware rugzakken liepen en toen kregen we de "toeristenprijs" niet onder de 120 baht voor een vijftal kilometer... We hebben het systeem nog niet helemaal door laten we zeggen :-) Dat wordt lekker de sky train morgen!  

De heenreis

 Hallo iedereen,

Snel even een update. We zijn veilig en wel in Londen geraakt, maar het was niet makkelijk. Manuel mocht niet boarden in Schiphol omdat hij niet kon bewijzen dat ie wel terug zou vertrekken uit Thailand. Ze willen hem daar namelijk niet houden dus moest ie een extra vliegticket boeken waarmee hij binnen de 30dagen terug uit Thailand vertrekt. Mij wilden ze wel. In Brussel zeiden ze zelfs dat ik tot 6 maanden kan blijven. Tsjah, wat moet ik ervan zeggen? :-D

Nu was ik wel al m'n boarding pass kwijtgeraakt bij de handbagagecontrole... Ik had namelijk m'n boardingpass tussen m'n reispas gestopt en alles in het bakje gelegd, komt m'n reispas terug zonder de boardingpass! Gelukkig hebben ze em terug gevonden in de scanner!

Voor de rest gaat alles nu goed. De vlucht vertrekt wel 2u later dan gepland, maar wat zijn 2 uurtjes op 3 maanden, hé?

We stijgen dadelijk op. Tot later! 

Inpakken en wegwezen

 Wij zijn Manuel en Xena. Twee twintigers die elkaar van haar noch pluim kenden en besloten om samen een avontuur aan te gaan. Een avontuur dat drie maanden (en een week!) zal duren en ons - als alles goed loopt - zal leiden naar Thailand, Laos, Vietnam en Cambodja.

Manuel en ik leerden elkaar kennen via een website om reisgenoten te vinden. Na een "blind-date" in Utrecht besloten we om met elkaar in zee te gaan. Tijdens een heel gezellig kennismaking keurden ook de belangrijkste personen in ons leven de reispartnerkeuze goed.

Manuel is software engineer en ik ben logopediste. Ik had geen flauw idee wat een software engineer in godsnaam doet. Laten we zeggen dat het erop lijkt dat we elkaar goed gaan aanvullen :) De rollen voor deze blog werden tijdens de eerste bijeenkomst al onmiddellijk verdeeld. "Houd jij van tekstjes schrijven?", vroeg Manuel. Ik aarzelde en antwoordde: "Mja, dat valt wel mee." "Ok, prima!", zei hij enthousiast. "Dan plaats ik de foto's en de filmpjes en bedenk jij er een leuk verhaaltje bij." 

Ook op het gebied van inpakken zijn we alvast verschillend :) Manuel gelooft nog steeds dat hij drie paar schoenen, een fitness-aparaatje, z'n klamboe, kleren, medicatie en alle andere spullen in een rugzakje van 40 liter krijgt. Ik zal alvast onder de indruk zijn als dat lukt en kan alleen maar vermoeden dat hij ongelooflijke origami-talenten moet bezitten. Of dat hij z'n ene onderbroekje echt wel binnenstebuiten en voor-achterwaarts zal moeten dragen... Ik houd jullie allen op de hoogte van de eventuele geurhinder ;) Toen ik hem hierop aansprak liet hij wel al eens vallen dat ie de rest gewoon bij mij steekt (ik heb namelijk een zak van 55L die je nog kan uitbreiden met 10L). Voor mij is dat uiteraard goed, maar dan wisselen we natuurlijk wel lekker van rugzak :) 

Onze vertrekdatum nadert nu met rasse schreden. Donderdag 12 december 2013 stappen we elk apart in het vliegtuig; Manuel in Amsterdam en ik in Brussel. In Londen treffen we elkaar om daar samen op de vlucht naar Bangkok te stappen. Vanaf dan zullen we proberen om zo vaak mogelijk wat nieuws te plaatsen. Voor nu is het wel genoeg. Tot later!